Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2008

Αντικαταθλιπτικά (part I)



Ξεκίνησα μια αγωγή που καταπολεμά (νομίζω), την κατάθλιψη.

Όχι, όχι, όχι...δεν έχει να κάνει με την γνωστή κατάθλιψη που όλοι ξέρουμε...

Είναι κάτι άλλο που δεν μπορώ να σας εξηγήσω.

Πρέπει να το ζήσεις...αλλιώς δεν έχει νόημα.

Η συνταγή είναι λίγο περίεργη, αλλόκοτη...και τα αποτελέσματα δεν μπορώ να σας πω ότι τα γνωρίζω...ούτε και τις παρενέργειες...


Ξεκινάμε λοιπόν...


‘κόβουνε στα δυο το χάπι...την αγάπη τους’


Και το χάπι γίνεται δυο μικρά χαπάκια...


Το ένα έχει μέσα την παρακάτω ουσία:


‘Έεε Όποιος θέλει να λάμψει καίγετε...

Δηλαδή πονάει και ανοίγει τη ζωή του στο πάθος της ζωής.

Αγαπάει ότι ζει και μαζί ξαναδημιουργούν το κόσμο...


Φλόγα μαντήλι η ψυχή αυτού που ονειρεύεται...

Και φωτίζει ο ουρανός και οι αγκαλιές.


Χαρά και χορός η ψυχή αυτού που ονειρεύεται...

Δίνουν μαντήλι αγάπης που κρατάει φως

Μεγαλώνει τις μέρες και ελαφρώνει τις νύχτες.’





Το άλλο έχει μέσα την παρακάτω ουσία:


‘To be free: The Nina Simone story’



-----


Χχχμμμμ...και τα δυο έχουν μια περίεργη γεύση...

και νύχτωσε...

και ένα κερί αναμμένο δίπλα...

και από τα ηχεία ακούω μια φωνή...

και

...αναμένω αποτελέσματα και παρενέργειες.



Καλή σας νύχτα...και καλή μας τύχη.




Δεν υπάρχουν σχόλια: