Moleskine - Erotimata...

eeiiiii psit...paidaki...

έεεειιι

Ψίτ!

Παιδάκι...θυμάσαι;

Θυμάσαι εκείνες τις μέρες που κοιτάζαμε τα αστέρια;

Θυμάσαι εκείνες τις μέρες που μου έλεγες ιστορίες για τα μικρά αστεράκια;

Θυμάσαι εκείνες τις μέρες που μύριζε παντού λεβάντα;

έεεειιιιιι θυμάσαι;

Και μια μέρα...άπλωσες το χεράκι για να πιάσεις ένα αστεράκι...του έβαλες ένα μικρό χρυσό σκοινάκι και το έδεσες στα κλωναράκια της λεβάντας!!!

Ναι ναι...για να είναι παρέα...

-

Σήμερα που τα αστεράκια δεν φαίνονται...σήμερα που η βροχή πέφτει σιγά σιγά και ακούω τις στάλες, άνοιξα εκείνο το μικρό κουτάκι! Θυμάσαι παιδάκι;

Το άνοιξα και με προσοχή έβγαλα το αστεράκι και τις λεβάντες...

...............................γέμισε το δωμάτιο αστέρια

...............................γέμισε το δωμάτιο αρώματα

...............................ένα δάκρυ χαράς κύλησε

...............................και ένα χαμόγελο, μεγάλο

Θα τα κρατήσω για λίγο εδώ...και μετά...σιγά σιγά και χωρίς φασαρία θα τα βάλω όλα στη θέση τους...πιο σιγά! μιλάτε πιο σιγά σας παρακαλώ...τα αστεράκια φοβούνται τις δυνατές φωνές!

-

Και εκεί δίπλα στο μαξιλάρι σου θα σε νανουρίζουν γλυκά αστεράκια και αρώματα.

Έεειιιιι κλείσε τα μάτια σου τώρα...

Καληνύχτα παιδάκι...

Όνειρα γλυκά...

Panta Tha Leipeis...

Και φέτος λείπεις...όπως κάθε χρόνο. Πάντα λείπεις...Πάντα θα λείπεις...
Και εγώ λείπω...κάθε χρόνο...
Και εσύ που τώρα διαβάζεις...λείπεις και εσύ.
Χαθήκαμε όλοι ρε γαμώτο...

Και άνοιξα παλιά κουτιά γεμάτα αναμνήσεις...και γύρισα πίσω...και έκλαψα λίγο, δε θα σου πω ψέμα. Αλλά δεν πειράζει.
Και ξέρω ότι θα με συχωρέσεις που είχα κρυμμένο κάτω – κάτω το δώρο σου που φόραγα συνέχεια...
Από τότε που έφυγες το έβγαλα γιατί ήθελα να το βλέπω μόνο εγώ. Αλλά σε κάτι στιγμές αδυναμίας το έκρυψα καλά...λες και φοβόμουν...
Τώρα όμως είναι πάλι εδώ, δίπλα μου, το κοιτάζω και χαμογελώ...
Λείπεις...και δεν τολμώ να έρθω να δω το σπίτι σου...γιατί ξέρω πως δεν είναι εκεί το πραγματικό σου σπίτι...είναι απλά κάτι λευκά μάρμαρα, άχαρα, παγερά...δεν μένεις εκεί!
Το σπίτι σου είναι αλλού, τυλιγμένο από χρώμα, λουλούδια, μυρωδιές,...ξέρω και κάτι άλλο...έχεις και πιάνο εκεί...ακούω τις μελωδίες κάτι βράδια, όμορφες και χαρούμενες μελωδίες...

Λείπεις...πάντα θα λείπεις...μα δε σε κατηγορώ, ούτε γκρινιάζω...γιατί με αγαπάς που είμαι καλά! Έτσι μου έλεγες ε;
-Αν είσαι καλά εγώ θα σε αγαπώ περισσότερο!

Μπέμπα...κοίτα! είμαι καλά!

*Το κομμάτι δυστυχώς δεν μπορεί να μπει σε κάποιον player…οπότε αντιγράφετε το link και το ανοίγετε με browser.
http://www.fileden.com/files/2008/9/11/2091517/09.MINIMAL%2013%20M1.mp3