eeiiiii psit...paidaki...

έεεειιι

Ψίτ!

Παιδάκι...θυμάσαι;

Θυμάσαι εκείνες τις μέρες που κοιτάζαμε τα αστέρια;

Θυμάσαι εκείνες τις μέρες που μου έλεγες ιστορίες για τα μικρά αστεράκια;

Θυμάσαι εκείνες τις μέρες που μύριζε παντού λεβάντα;

έεεειιιιιι θυμάσαι;

Και μια μέρα...άπλωσες το χεράκι για να πιάσεις ένα αστεράκι...του έβαλες ένα μικρό χρυσό σκοινάκι και το έδεσες στα κλωναράκια της λεβάντας!!!

Ναι ναι...για να είναι παρέα...

-

Σήμερα που τα αστεράκια δεν φαίνονται...σήμερα που η βροχή πέφτει σιγά σιγά και ακούω τις στάλες, άνοιξα εκείνο το μικρό κουτάκι! Θυμάσαι παιδάκι;

Το άνοιξα και με προσοχή έβγαλα το αστεράκι και τις λεβάντες...

...............................γέμισε το δωμάτιο αστέρια

...............................γέμισε το δωμάτιο αρώματα

...............................ένα δάκρυ χαράς κύλησε

...............................και ένα χαμόγελο, μεγάλο

Θα τα κρατήσω για λίγο εδώ...και μετά...σιγά σιγά και χωρίς φασαρία θα τα βάλω όλα στη θέση τους...πιο σιγά! μιλάτε πιο σιγά σας παρακαλώ...τα αστεράκια φοβούνται τις δυνατές φωνές!

-

Και εκεί δίπλα στο μαξιλάρι σου θα σε νανουρίζουν γλυκά αστεράκια και αρώματα.

Έεειιιιι κλείσε τα μάτια σου τώρα...

Καληνύχτα παιδάκι...

Όνειρα γλυκά...