9+1 δίσκοι...

Να τι ακούω τελευταία με μανία...
Ώρες ατελείωτες...
Αν το ipod είχε στόμα θα με έβριζε...

- 2046 - Shigeru Umebayashi

- Melos - Vassilis Tsabropoulos (πάντα ECM)

- La Double Vie de Veronique - Zbigniew Preisner (υποκλίνομαι)

- Arabesque - Jane Birkin (υπέροχο ταξίδι)

- The Fountain – Clint Mansell (τα λόγια είναι περιττά)

- Immortal Memory – Lisa Gerrard (μούσα-ξωτικό)

- The Hours – Philip Glass (silence)

- The Weeping Meadow – Eleni Karaindrou (μοναδικό)

- Blue - Zbigniew Preisner (…..)

Και το 10...

γιατί η Τζένη Καρέζη με τα πανέμορφα εκφραστικά

και θλιμμένα μάτια της, μαζί με την υπέροχη φωνή της ....

μας ψιθυρίζει:

‘Αύγουστος φώτα στη παραλία
Τα πλοία φεύγουν για τα νησιά
Φεύγουν οι φίλοι, φεύγουν τα πλοία
Με γέλασες και είναι αργά....
Ήρθε ο Σεπτέμβρης, ήρθε ο χειμώνας
Στη παραλία τη σκοτεινή
Χάθηκα μέσα στη ζωή μου
Χάθηκες μέσα στη βροχή’

.................ααααααχχχχχχχ

Και ο δεύτερος ψίθυρος πάει κάπως έτσι:

‘Δεν έχει αρχή, δάκρυα βροχή

Τέλος δεν έχει ο ουρανός

Ποιος θα βρεθεί, βαριά η ψυχή

Να μου το πει, πού θα σταθώ

Να σου το πω, γιατί να φύγεις.

Για ένα φιλί, δεν έχει αρχή

Τέλος δεν έχει μου ο καημός

Πόνος πικρός, κόσμος μικρός

Για ένα φιλί, πικρό φιλί

Δάκρυα βροχή, γιατί να φύγεις.’

Μελίνα...αχ Μελίνα...θυμάσαι Μελίνα;

Δικά σου Μελίνα και τα δυο...

περιμένω να σε ακούσω να τα ψιθυρίζεις ξανά...

χωρίς μουσική...μόνο φωνούλα και δυο βουρκωμένα

ματάκια να κοιτούν...

και κάθε φορά που τα κλείνεις να κυλούν τα δάκρυα.