Πάντα θα κλαίς τις Κυριακές
που όλες οι σιωπές δε σου χωράνε
πάντα οι ίδιες αντοχές
θα φτάνουν ως την άκρη και θα σπάνε
Πάντα θα χάνεις συλλαβές
τα λόγια σου ένας παλιός καθρέφτης
θα σε ζαλίζουν οι φωνές
δυο βήματα θα κάνεις και θα πέφτεις
Κι αν σκοτείνιασες
κι αμα νομίζεις όλα πια τα έχεις χάσει
έλα, εγω είμαι εδώ
σ' το ορκίζομαι κι αυτό πως θα περάσει.
Πάλι το βράδυ δε θα βγει
τα πόδια σου ξανά δε σε κρατάνε
πάλι στην ίδια φυλακή
τα μάτια σου τους τοίχους να μετράνε.
Ρίτα Αντωνοπούλου
που όλες οι σιωπές δε σου χωράνε
πάντα οι ίδιες αντοχές
θα φτάνουν ως την άκρη και θα σπάνε
Πάντα θα χάνεις συλλαβές
τα λόγια σου ένας παλιός καθρέφτης
θα σε ζαλίζουν οι φωνές
δυο βήματα θα κάνεις και θα πέφτεις
Κι αν σκοτείνιασες
κι αμα νομίζεις όλα πια τα έχεις χάσει
έλα, εγω είμαι εδώ
σ' το ορκίζομαι κι αυτό πως θα περάσει.
Πάλι το βράδυ δε θα βγει
τα πόδια σου ξανά δε σε κρατάνε
πάλι στην ίδια φυλακή
τα μάτια σου τους τοίχους να μετράνε.
Ρίτα Αντωνοπούλου
2 σχόλια:
Τις Κυριακές που αγάπησες απόψε θα μισήσω.
Το φως τους έσβησα κι ότι μου χάρισες απόψε θα το σβήσω.
Γεια σου κουκλη..
Κυριακη σημερα και ελεγα να σου πω ενα γεια
και στελνω πολλα φιλακιααααααα
τα ελαβες???
Δημοσίευση σχολίου